Vaše prosba k Panně Marii
Informacje » Redemtoryści
Redemtoryści
Redemtoryści są Wspólmotą zakonną klerycką oraz wspólotą braci, którzy żyją i pracują we wspólnocie. Nazwa Zgromadzenia pochodzi od łacińskiego słowa Redemtor, które oznacza Odkupiciel. Charyzmat – posłanie, Redemtorystów jest ściśle związane z Odkupieńczym dziełem Jezusa Chrystusa. Pełna nazwa Instytutu brzmi CongregatioSanctissimi Redemptoris (CSsR) - Kongregacja Najświętszego Odkupiciela.
Historia i współczesność
Założycielem Kongregacji Redemtorystów jest św. Alfons Maria de Liguori (1696 – 1787), neapolitański adwokat, który w trzydziestych latach swojego życia został księdzem, aby całkowicie poświęcić się służbie niesienia Ewangeli najbardziej opuszczonym i biednym ludziom w pobiliżu Neapolu. Widząc ogromną duchową biedę tych ludzi, postanowił w 1732 r. wraz z przyjaciółmi założyć wspólnotę księży, która zajmie się tymi biednymi i opuszczonymi. W 1749 r. Benedykt XIV zatwierdził wspólnotę pod nazwą – Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela – Redemtoryści. Święty Alfons już za swojego życia był wielkim autorytetem w dziedzinie Prawa cywilnego i kościelnego, ale przede wszystkim w dziedzine teologi moralnej, gdzie szczególny akcent kładł na miłość Boga do człowieka, rolę sumienia i Bożego Miłosierdzia. Dlatego Redemptoryści biorąc przykład ze św. Alfonsa starają się być dobrymi i niestrudzonymi spowiednikami. Początkowo Redemtoryści starali się przede wszystkim o ludzi opuszczonych i biednych mieszkających poza Neapolem i była to forma Misji ludowych. Misje ludowe są formą odnowy życia duchowego parafi jako wspólnoty wierzących, które trwają 9 dni.
Po śmierci założyciela, Zgromadzenie zaczyna się roszerzać na cały świat, a tym, który przekroczył Alpy i przyszed do Warszawy, był św Klemens Maria Hofbauer (1751 – 1820) , Redemtorysta pochodzący z Czech. Za jego życia Redemtoryści pracoawali w Polsce, Szwajcari, Niemczech i Austri. Niedługo po śmierci św. Klemensa, Redemtoryści dostali się do USA, gdzie pracowali przede wszystkim wśród ludzi przybyłych tutaj z różnych zakątków świata. Jednym z pionierów był kolejny czeski Redemptorysta, św. Jan Neunann (1811 – 1860), późniejszy biskup Filadelfi oraz założyciel katolickich szkół w USA. Do Czech Redemtoryści przyszli w roku 1853, gdzie po kilkuletnich poszkiwaniach osiedlilli się na Svate Hoře (1861) i w Kralikach (1883 r.) W 1901 r. powstała Prowincja praska po oddzieleniu się czeskich Redemtorystów od Prowincji wiedeńskiej. Pierwsza połowa XX w. była dla czeskich Redemtorystów pełna rozmachu i sukcesów. Pod ich zarządzaniem były dalsze pielgrzymkowe miejsca tj. Stará Boleslav, Frýdek, Svatý Kámen, Filipov, ale także mieli Klasztory w wielkich miastach jak: Plzeň, Brno, České Budějovice, gdzie prowadzili pastoracje dla wszystkich wierzących. Posiadali domy formacyjne – juwenat - Libějovice, a także nowicjat oraz teologia mieściły się w seminarium – Obořiště. W tych to miejscach pracowali bardzo dobrzy specjaliści - Redemtoryści, którzy byli znani również zagranicami kraju.
W dwudziestych latach XXw. Rozpoczęła się ekspansja Redemtorystów na wschód, a po założeniu polskiej Prowincji Redemtorystów, czescy Redemtoryści przeszli na Słowację, aby pracować dla katolików obrządku greckiego i rzymskiego. Bardzo odważnym krokiem, była decyzaja współbraci, którzy poszli pracować na wschód, tzn wschodnia Słowacja i Ukraina, we wschodnim – greckim obrządku. Ogromną pracę wykonał tutaj błogosławiony z czeskiej ziemi Metoděj Dominik Trčka (1886 – 1959), który został Prowincjałem w nowo powstałej greckokatolickiej Wiceprowincji Michalowce. Druga połowa XX w. to dla Redemtorystów i nie tylko, czas męczeństwa, ofiar, zakaz jekiejkolwiek pracy duszpasterskiej, co doprowadziło do pewnej stagnacji. Jest to czas, w którym Redemtoryści zapisali piękną kartę w histori czeskiego Kościoła. Niektórzy z Redemtorystów byli wykładowcami w litoměřickém seminarium, a duża część pracowała w pastoracji w diecezji litoměřické.
W dziedzinie muzyki kościelnej jej wielkim mistrzem był o. Karel Bříza (1926 – 2001), autor ordynarium mszalnego i niestrudzony propagator śpiewu ludowego. W roku 1989 Redemtoryści pokazali się, że istnieją nadal, mimo prześladowań komunistów jako wspólnota zakonna, chociaż czas 40 lat swoje zrobił. W przeciągu 90 lat udało się Redemtorystom odnowić cztery Klasztory (Svatá Hora, Frýdek, Králíky i Tasovice), w których znajdują się i pracują wspólony. Następuje także ożywienie na polu powołań, bowiem przybywają młodzi ludzie, aby oddać swoje życie dla ofitego Odkupienia w Zgromadzeniu Redemtorystów.
WSPŁCZESNA DZIAŁALNOŚĆ REDEMTORYSTÓW W CZECHACH I NA MORAWIE
Redemtoryści są Wspólmotą zakonną klerycką oraz wspólotą braci, którzy żyją i pracują we wspólnocie. Nazwa Zgromadzenia pochodzi od łacińskiego słowa Redemtor, które oznacza Odkupiciel. Charyzmat – posłanie, Redemtorystów jest ściśle związane z Odkupieńczym dziełem Jezusa Chrystusa. Pełna nazwa Instytutu brzmi CongregatioSanctissimi Redemptoris (CSsR) - Kongregacja Najświętszego Odkupiciela.
Historia i współczesność
Założycielem Kongregacji Redemtorystów jest św. Alfons Maria de Liguori (1696 – 1787), neapolitański adwokat, który w trzydziestych latach swojego życia został księdzem, aby całkowicie poświęcić się służbie niesienia Ewangeli najbardziej opuszczonym i biednym ludziom w pobiliżu Neapolu. Widząc ogromną duchową biedę tych ludzi, postanowił w 1732 r. wraz z przyjaciółmi założyć wspólnotę księży, która zajmie się tymi biednymi i opuszczonymi. W 1749 r. Benedykt XIV zatwierdził wspólnotę pod nazwą – Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela – Redemtoryści. Święty Alfons już za swojego życia był wielkim autorytetem w dziedzinie Prawa cywilnego i kościelnego, ale przede wszystkim w dziedzine teologi moralnej, gdzie szczególny akcent kładł na miłość Boga do człowieka, rolę sumienia i Bożego Miłosierdzia. Dlatego Redemptoryści biorąc przykład ze św. Alfonsa starają się być dobrymi i niestrudzonymi spowiednikami. Początkowo Redemtoryści starali się przede wszystkim o ludzi opuszczonych i biednych mieszkających poza Neapolem i była to forma Misji ludowych. Misje ludowe są formą odnowy życia duchowego parafi jako wspólnoty wierzących, które trwają 9 dni.
Po śmierci założyciela, Zgromadzenie zaczyna się roszerzać na cały świat, a tym, który przekroczył Alpy i przyszed do Warszawy, był św Klemens Maria Hofbauer (1751 – 1820) , Redemtorysta pochodzący z Czech. Za jego życia Redemtoryści pracoawali w Polsce, Szwajcari, Niemczech i Austri. Niedługo po śmierci św. Klemensa, Redemtoryści dostali się do USA, gdzie pracowali przede wszystkim wśród ludzi przybyłych tutaj z różnych zakątków świata. Jednym z pionierów był kolejny czeski Redemptorysta, św. Jan Neunann (1811 – 1860), późniejszy biskup Filadelfi oraz założyciel katolickich szkół w USA. Do Czech Redemtoryści przyszli w roku 1853, gdzie po kilkuletnich poszkiwaniach osiedlilli się na Svate Hoře (1861) i w Kralikach (1883 r.) W 1901 r. powstała Prowincja praska po oddzieleniu się czeskich Redemtorystów od Prowincji wiedeńskiej. Pierwsza połowa XX w. była dla czeskich Redemtorystów pełna rozmachu i sukcesów. Pod ich zarządzaniem były dalsze pielgrzymkowe miejsca tj. Stará Boleslav, Frýdek, Svatý Kámen, Filipov, ale także mieli Klasztory w wielkich miastach jak: Plzeň, Brno, České Budějovice, gdzie prowadzili pastoracje dla wszystkich wierzących. Posiadali domy formacyjne – juwenat - Libějovice, a także nowicjat oraz teologia mieściły się w seminarium – Obořiště. W tych to miejscach pracowali bardzo dobrzy specjaliści - Redemtoryści, którzy byli znani również zagranicami kraju.
W dwudziestych latach XXw. Rozpoczęła się ekspansja Redemtorystów na wschód, a po założeniu polskiej Prowincji Redemtorystów, czescy Redemtoryści przeszli na Słowację, aby pracować dla katolików obrządku greckiego i rzymskiego. Bardzo odważnym krokiem, była decyzaja współbraci, którzy poszli pracować na wschód, tzn wschodnia Słowacja i Ukraina, we wschodnim – greckim obrządku. Ogromną pracę wykonał tutaj błogosławiony z czeskiej ziemi Metoděj Dominik Trčka (1886 – 1959), który został Prowincjałem w nowo powstałej greckokatolickiej Wiceprowincji Michalowce. Druga połowa XX w. to dla Redemtorystów i nie tylko, czas męczeństwa, ofiar, zakaz jekiejkolwiek pracy duszpasterskiej, co doprowadziło do pewnej stagnacji. Jest to czas, w którym Redemtoryści zapisali piękną kartę w histori czeskiego Kościoła. Niektórzy z Redemtorystów byli wykładowcami w litoměřickém seminarium, a duża część pracowała w pastoracji w diecezji litoměřické.
W dziedzinie muzyki kościelnej jej wielkim mistrzem był o. Karel Bříza (1926 – 2001), autor ordynarium mszalnego i niestrudzony propagator śpiewu ludowego. W roku 1989 Redemtoryści pokazali się, że istnieją nadal, mimo prześladowań komunistów jako wspólnota zakonna, chociaż czas 40 lat swoje zrobił. W przeciągu 90 lat udało się Redemtorystom odnowić cztery Klasztory (Svatá Hora, Frýdek, Králíky i Tasovice), w których znajdują się i pracują wspólony. Następuje także ożywienie na polu powołań, bowiem przybywają młodzi ludzie, aby oddać swoje życie dla ofitego Odkupienia w Zgromadzeniu Redemtorystów.
WSPŁCZESNA DZIAŁALNOŚĆ REDEMTORYSTÓW W CZECHACH I NA MORAWIE
- Misje ludowe
- odnowa życia duchowego w parafiach
- zarządzanie miejscami pielgrzymkowymi
- Sakrament pojednia
- spowiedź
- ćwiczenia duchowe, rekolekcje
- pastoracja więźniów
- pastoracja mniejszości wietnamskiej
- działalność wydawniacza
Vyhledávání
Chcete dostávat články a novinky emailem?
Odkazy
www.svata-hora.cz
© 2006, Oficiální webové stránky poutního místa Králíky - Hora Matky Boží, všechna práva vyhrazena.
Stránky vznikly za podpory grantového programu EU, SROP "Propagace Kláštera na Hoře Matky Boží u Králík".
Kontakt: Klášter redemptoristů, Hora Matky Boží, Kopeček 1, 561 69 Králíky
tel./fax +420 465 631 744 e-mail: kraliky@kraliky-klaster.cz
Provozováno na redakčním systému Evolution Publishing (EP), produktu společnosti NGS.